„Do Maryi tup tup tup

Oj tak tak tak”

Z tą właśnie piosenką na ustach wędrowało do Częstochowy 95 pielgrzymów w grupie 21. A trzeba przyznać że co do wyboru grupy mieli o(cz)ko. Bo przez 11 dni dreptania ksiądz Adam, klerycy : Sławek, Daniel, Sebastian, Marcin i Marcin oraz siostra Magda zadbali, byśmy dali się złowić w sieć Chrystusa i stali się Jego mądrzejszymi uczniami, od których można wymagać i którzy wymagają od innych. Dziadek Filip z 22 letnim pielgrzymkowym stażem, Pani Ania, wędrująca po raz 32 i 6letni Hipolit- najmłodszy pielgrzym naszej grupy są dowodem na to, że wymagania u nas są naprawdę wysokie…

Wreszcie dotarliśmy do celu, jednak przez cały rok w naszej pamięci pozostaną za wysoko śpiewane godzinki;-), mądrości Romana z rana, żarty o pączku, kiedy paczuszka pokruszonych Petitków niestety nie wystarcza dla całej grupy, tylko nam znany okrzyk niezadowolenia, gdy piłka nie wpada do bramki na meczu z „16stką”- „by to…”, tradycyjny deszcz przed noclegiem w Tarchałach i Szarkach, przebijanie bąbli przez niestrudzoną służbę medyczną na pokładzie najbardziej cierpliwego człowieka pod słońcem, Pana Genia, adoracja w Słupii, która pomogła większości zrozumieć sens trudu pielgrzymowania i ufnie wtulić w ramiona Chrystusa… To wszystko sprawiło, że nie mamy wątpliwości: NIE MOŻNA DOJŚĆ NA SKRÓTY DO MIEJSCA, DO KTÓREGO DOJŚĆ WARTO.